De K9, Het samenwerkingsverband van regionale moskeekoepels dat meer dan 250 moskeeën en islamitische organisaties vertegenwoordigt, is diep bezorgd over de voortdurende mensenrechtenschendingen in Gaza. Zij roept de Nederlandse regering op om zich ondubbelzinnig uit te spreken tegen het onrecht dat de Palestijnse bevolking wordt aangedaan door de Israëlische overheid.
De houding van veel politieke partijen, het uitblijven van duidelijke veroordelingen en het mede faciliteren van deze oorlog door wapenonderdelen te leveren, hebben geleid tot groeiende pijn en frustratie onder de Nederlandse bevolking. Zowel moslims als nietmoslims. Deze pijn gaat verder dan politieke standpunten: het tast het (toch al broze) vertrouwen in de rechtsstaat en de geloofwaardigheid van de Nederlandse democratie aan.
De Nederlandse Grondwet legt ons als land immers de plicht op om de internationale rechtsorde te bevorderen. Die plicht houdt niet op bij diplomatieke terughoudendheid of selectieve verontwaardiging. Het structureel schenden van het humanitair recht en het doden van tienduizenden burgers door de Israëlische overheid – waaronder een zeer groot aantal kinderen – kan niet langer met stilte of vage formuleringen worden beantwoord. De recente uitspraak van de premier dat “het doden van kinderen bijna nooit goed te praten is” laat schokkend genoeg ruimte voor uitzonderingen waar die er in werkelijkheid natuurlijk nooit mogen zijn.
Voor velen binnen onze gemeenschap groeit door deze kabinetshouding de angst dat, als het in Nederland ooit zou escaleren, hen hetzelfde lot wacht als de gemeenschappen die ten tijde van de Tweede Wereldoorlog zijn verraden en in de steek zijn gelaten door de overheid. De lessen uit het verleden lijken vergeten. Ondanks de belofte van ‘nooit meer’, ontbreekt het nu aan moreel leiderschap en daadwerkelijke solidariteit met de zwaarst getroffenen: de Palestijnse bevolking.
De K9 roept de regering dan ook op: trek nu een duidelijke rode lijn. Toon dat de Nederlandse rechtsstaat niet slechts op papier bestaat en niet buigt voor geopolitieke belangen als mensenrechten in het geding zijn.
